21 czerwca Stary Sącz rozświetli się ogniem, muzyką i dawną symboliką – wszystko za sprawą wyjątkowego wieczoru Wianki „w noc Kupały”. To wydarzenie, które łączy tradycję z żywą energią współczesnych interpretacji, zapraszając do wspólnego przeżywania najkrótszej nocy w roku. W programie dwa koncerty, które tworzą spójną, choć różnorodną opowieść o korzeniach, rytuałach i emocjach.

Wieczór otworzy Bystra Kicora – projekt zakorzeniony w muzyce tradycyjnej, ale podany z wyczuciem współczesnej wrażliwości. Ich występ to nie tylko koncert, ale swoiste muzyczne widowisko – pełne surowości, autentyczności i energii płynącej wprost z górskich tradycji. Bystra Kicora sięga do ludowych melodii i archaicznych brzmień, wydobywając z nich pierwotną siłę, która doskonale wpisuje się w klimat Nocy Kupały. To zaproszenie do świata, gdzie muzyka była częścią obrzędu, a rytm wyznaczał wspólnotowe doświadczenie – żywe, organiczne i głęboko zakorzenione w naturze.

Drugą część wieczoru wypełni koncert Agata Siemaszko Balkan Collective – zespołu, który w niezwykle sugestywny sposób łączy tradycje muzyczne Bałkanów i Europy Wschodniej z autorskim, współczesnym językiem artystycznym. Centralną postacią projektu jest Agata Siemaszko – charyzmatyczna wokalistka, której ekspresyjny głos prowadzi słuchacza przez emocjonalne pejzaże – od transowej intensywności po subtelną lirykę.

Zespół tworzą wybitni instrumentaliści: Dominik Bieńczycki (skrzypce), Bogusław Zięba (akordeon), Maciej Muszyński (gitara) oraz Kacper Baca (kontrabas). Każdy z nich wnosi własny, rozpoznawalny język – od inspiracji jazzem i muzyką improwizowaną, po głębokie zanurzenie w tradycji. To spotkanie różnych muzycznych światów przekłada się na brzmienie bogate w faktury, nieoczywiste i pełne napięć.

Repertuar Balkan Collective opiera się na tradycyjnych motywach, nieregularnych metrach i hipnotycznych strukturach rytmicznych. Obok utworów tanecznych pojawiają się pieśni narracyjne, niosące silny ładunek emocjonalny. Ich muzyka operuje kontrastem – między intensywnością a ciszą, między wspólnotowym doświadczeniem a indywidualną ekspresją. W kontekście Nocy Kupały nabiera to szczególnego znaczenia – stając się współczesnym echem dawnych obrzędów, w których muzyka była narzędziem przejścia, oczyszczenia i wspólnoty.