W sztuce towarzyszymy Miep Gies w jej przewróceniu się po stuletnim życiu na posadzce holenderskiego domu opieki. Podczas utraty równowagi, zanim jej głowa uderzy o podłogę, powracamy wraz z nią do tamtego czasu, gdy ludzie polują na ludzi i zwykłe życie oraz zwykłe gesty nagle stają się czymś zupełnie, zupełnie innym.
