Zmartwychwstał Chrystus!… fundament chrześcijaństwa. Idąc za Św. Pawłem: bo jeśli nie zmartwychwstał, czyż nie jesteśmy bardziej godni pożałowania niż inni ludzie? Przyjmujemy chętnie (Teatr A z Gliwic od blisko 25 lat swojego istnienia), że Rabbuni pokonał śmierć, będąc pierwszym z tych, którym umożliwił tę opcję… tak więc owego poranka zdarzyła się eksplozja światła, energetyczna feeria Dobra i… no właśnie… co dalej?

Podejmując się tego tematu po wielu latach od czasu premiery spektaklu „Pasja” w interpretacji Teatru A, świadomie (w treści i formie) do tego niezwykle ważnego dla artystów, ale i dla widzów/uczestników przedstawienia nawiązując, przygotowaliśmy misterium… twórcy „Poranka” stawiają sobie pytanie o to „co dalej?”… pytają o pierwsze reakcje uczniów, o radosne, a jeszcze pełne obawy pomieszanie niewiast u grobu, o „niewiarę” Tomasza, potrzebującego namacalnie uwierzyć w Zmartwychwstałego. A że wszystko to artyści starają się podać lekko, z przyjaźnią uśmiechając się do Świętych – świadków Jezusa… nie ma w tym nic zdrożnego, ba, nawet jest liturgiczne przyzwolenie…

W spektaklu przywołano liturgiczną praktykę risus paschalis, śmiechu wielkanocnego, praktykowanego przez całe wieki w trakcie homilii świątecznej, akcentującej „rodzajowo żartobliwą” stronę zmartwychwstania – wszystko, by wzbudzić w wiernych prawdziwą radość wielkanocną (praktyka zaniechana w obliczu zagubienia pierwotnego impulsu na rzecz „grubych żartów”)… a przecież pretekstów dla risus paschalis nie brakuje w ewangelicznym zapisie dni po zmartwychwstaniu aż do wniebowstąpienia Chrystusa – co potwierdza również tradycja oficjów dramatycznych i późniejszych misteriów – o czym warto wspomnieć, bo spektakl wyrasta z teksów biblijnych – przede wszystkim nowotestamentalnych, chrześcijańskiej Tradycji, ale szuka również inspiracji w historii teatru europejskiego.

„Poranek” coś obiecuje – przyłapać brzask poranka in flagranti oznacza podjąć trud zebrania się chwilę przed wschodem… trud może zostać nagrodzony… to wystarczy, by się starać…

Leszek Styś

Reżyseria i scenariusz (na bazie tekstów biblijnych i Tradycji Chrześcijańskiej): Leszek Styś

Muzyka (kompozycja oraz aranżacja pieśni tradycyjnych): Marcin Dzwonowski

Kostiumy: Marek Stecko

Scenografia/rekwizyty: Teatr A

Projekty graficzne: Ewa Kutylak

Występują:
Angelika Chirowska
Małgorzata Grund – Bismor
Grażyna Styś
Adam Bismor
Marek Stecko
Leszek Styś
Marcin Dzwonowski