Tytuł: Nosicielka
Czas trwania: 70 minut

Forma i język: jedna aktorka, jedno ciało, ruch, przestrzeń, wiele głosów, czasów, historii.

O czym?

O ciele, pamięci, dziedziczeniu.

Nosicielka to opowieść o kobiecie, która dziedziczy dom. Gliniany, popękany, zimny.

Ale z domem przychodzi coś więcej: pamięć, przemoc, głosy, gesty, historie, których nikt nie opowiedział. Bohaterka wraca – fizycznie i psychicznie – w miejsca, które ją uformowały. Dom staje się sceną, muzeum i pułapką. A ona – nosicielką tego, co miało być zapomniane.

To opowieść o jednostce, ale też uniwersalne ciało: kobiety, mężczyzny, dziecka, człowieka.
To historia, która mogła wydarzyć się w każdej wsi, w każdej rodzinie, w każdym czasie,
w każdym kraju.

I nie chodzi tylko o pamięć. Chodzi o to, jak ona żyje w ciele, jak oddycha w ruchu, jak śpiewa w półszeptach i krzykach. Nosicielka nie „gra wspomnień” – ona nosi je teraz, tańczy w nich, rozmawia z duchami, milknie jak jej prababka, wrzeszczy jak jej pradziad.

Nosicielka to kobieta, ale też każde ciało, które dźwiga, wchłania, niesie. Jest współczesna, ale i ponadczasowa. Przechodzi przez wspomnienia, które nie są tylko jej – są zapisane w ciele,
w geście, w spojrzeniu, w biodrze, w bliznach, w milczeniu.

Wątek historyczno-kulturowy

Spektakl opowiada historię rodziny łemkowskiej przesiedlonej z Bieszczad po II wojnie światowej w wyniku Akcji Wisła w 1947 r. Spektakl zawiera subtelne wątki językowe. Sceny dotykają także motywów religijnych, obrzędowych, związanych z życiem codziennym, ukazując piękno i ciężar życia kobiet na wsi i w realiach migracyjnych.

Dlaczego teraz?

Bo to jest czas powrotów do domów. Czas opowieści o kobietach i mężczyznach, którzy milczeli. Czas, gdy chcemy zrozumieć kim jesteśmy jako społeczeństwo – nie przez historię polityczną, ale przez mikro-historie pamięci.

Twórcy:

Scenariusz autorski, koncepcja i wykonanie: Wioleta Komar

Reżyseria: Katarzyna Sygitowicz-Sierosławska

Muzyka: Edyta Glińska, Kamil Wishlake Zawiślak

Aranżacja piosenek, nagranie muzyki, mix muzyki: Wishlake

Nagrania wokalu, mix wokalu, mastering: Paweł Kałwak - Studio w stodole

Przygotowanie wokalne: Katarzyna Rościńska, Paulina Zaborowska

Chórki: Paulina Zaborowska

Choreografia: Joanna Czajkowska

Konsultacja ruchowa: Sarajo Berman Rokosz

Kostium: Aleksandra Skierka

Wykonanie „babcinych papuci”: Beata Foryś

Grafika: Agata Sasiuk

Realizacja streamingu

Operatorzy kamer: Krzysztof Przewoźny, Paweł Sadowski, Tymoteusz Sowa, Aleksandra Ugwu

Operator wizji: Krzysztof Przygoda

Tłumacz PJM: Janusz Pierzchalski

Kierownik realizacji streamingu: Paweł Sadowski

Dźwięk: Kamila Bilińska

Światło: Maciej Sierosławski

Pomysł projektu: Wioleta Komar

Koordynacja projektu: Joanna Jusianiec-Ocalewska

Dokumentacja fotograficzna projektu: Paweł Sadowski

Światło: Maciej Sierosławski

Dźwięk: Kamila Bilińska

Produkcja: Słupski Ośrodek Kultury

Projekt współfinansowany ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności oraz Miasta Słupska.