Jest pokój, w którym nic nie milknie. Mechanizmy terkoczą, radia szumią, ekrany sypią śniegiem. Wszystko musi brzmieć, bo gdy zapada cisza, nie wiadomo już, czy się jeszcze jest.

Pomiędzy jednym oddechem a drugim. Nie tu i nie tam. Nie wcześniej i nie później. Wciąż w połowie zdania.

Właśnie tu utknął tytułowy Nondum, na granicy życia i śmierci, której nie potrafi przekroczyć. Raz po raz próbuje odejść, ale za każdym razem wyrywa mu się to samo: nondum… jeszcze nie… I koniec znów się oddala.

Nie jest sam. Jest przy nim Emilia, gospodyni głęboko wierząca, która mówi o sprawach duszy z organiczną swobodą. Ktoś puka: najpierw cicho, potem wyraźniej. To Psychopomp, handlarz metafizycznej galanterii, który wyprawia ludzi w zaświaty. Przynosi opowieść, której nikt nie zamawiał, a która odwraca cud wcielenia.

„Nondum” to spektakl o granicy, której nie da się przekroczyć bez słowa, i o słowie, którego wciąż brakuje. O życiu, które czeka. O opowieściach stwórczorodnych. I o doświadczeniu najbardziej uniwersalnym z możliwych, bo każdy z nas kiedyś stanie na tej granicy.

To abstrakcyjny, poetycki, głęboko metafizyczny tekst, skrzący się groteską i czarnym humorem.

Muzyka, obraz i ludzkie głosy splatają się tu w przestrzeń zawieszoną pomiędzy.

Tekst: Lidia Amejko
Reżyseria: Nina Wolska w konsultacji z zespołem
Muzyka: Dariusz Budkiewicz
Multimedia: Piotr Tenczyk (z wykorzystaniem nagrań zespołu Kuczeryki)
Występują: Nina Wolska, Anna Kandziora, Patryk Strojewski