To pierwszy tak osobisty i wielowymiarowy obraz ks. Kaczkowskiego, w dużej mierze zbudowany z niepublikowanych wcześniej materiałów archiwalnych, ukazujących zarówno jego siłę, jak i ludzką kruchość. W centrum tej historii pozostaje człowiek naznaczony chorobą, który nie uczynił jej osią swojego życia. Postać kapłana, samozwańczego „onkocelebryty” odsłania się tu jako ktoś, kto walczył o godność innych i nieustannie przypomina, że najważniejsza jest miłość: do drugiego człowieka, rodziny, Boga i samego siebie.