Wygnany na dziką wyspę Prospero wywołuje burzę, która pozwala mu ściągnąć dawnych

przeciwników na swoje terytorium. Pragnie dokonać zemsty, ale chce także zadbać o przyszłość

ukochanej córki – wie, że musi ona wrócić do społeczeństwa. Alternatywą jest życie na wyspie z

Kalibanem.

No właśnie – Kalibanem? Kim właściwie jest ten szekspirowski obcy? Przecież to nie ciało czyni

go potworem, lecz język i porządek, w który został wtłoczony. Co, jeśli jego „dzikość” i kolejne

maski, za którymi się kryje, to po prostu reakcja na przemoc i samotność? I wreszcie – kim jest

Prospero, który podporządkowuje sobie całą wyspę i kreuje świat na własnych warunkach,

zniewalając nawet duchy?

„Burza” Marty Streker stawia pytanie: kto decyduje o tym, co jest normą, i kto ma prawo ją

wyznaczać? Czy władza w rękach kogoś, kto sam doświadczył wykluczenia, staje się bardziej

sprawiedliwa, czy tworzy własne mechanizmy opresji?